In een wereld vol spullen, keuzes en beelden die dagelijks aan kinderen voorbijtrekken, stelt Please Don’t Touch een eenvoudige maar prikkelende vraag: wat maakt iets waardevol? Is het de ouderdom van een object, het materiaal, de maker of juist het verhaal dat we eraan geven?
Please Don’t Touch is een theatervoorstelling. Beeldend, fysieke en voor kinderen van 7 tot 12 jaar, die op speelse wijze onderzoekt hoe betekenis ontstaat. Tegen de achtergrond van een museale setting volgt het publiek een toegewijde beveiliger die per ongeluk een eeuwenoud object onherstelbaar verandert. Wat begint als een paniekerige restauratiepoging, groeit uit tot een creatief avontuur vol nieuwe vormen, denkbeelden en verwarring. Want als niemand het verschil ziet, is het dan nog wel een vergissing?
Deze voorstelling nodigt kinderen uit om zelf na te denken over erfgoed, echtheid, imperfectie en wat kunst eigenlijk is. Voor scholen of culturele organisatie kan de voorstelling gecombineerd worden met een verdiepend programma waarbij kinderen na de voorstelling zelf actief aan de slag gaan om zelf iets waardevols te maken van klei. Dit wordt uiteindelijk een mini-tentoonstelling die gepresenteerd kan worden aan elkaar. Please Don’t Touch en het educatieve materiaal moedigt aan om te kijken met een open blik, en biedt het ruimte voor eigen interpretatie en betekenisgeving.
Het project is een initiatief van Studio doop met Makers en ondernemers Daan Bosch en Joop Oonk in samenwerking met het Zilvermuseum en het Kunstgebouw Zuid-Holland. De voorstelling is inhoudelijk geïnspireerd op de tentoonstelling Please Touch van het Zilvermuseum. De tentoonstelling loopt van oktober 2025 tot oktober 2026.
‘Een speelse zoektocht naar wat waardevol is, en voor wie.’
Synopsis
Een museumzaal. Een glazen vitrine. Een terracotta topstuk dat 2000 jaar onaangetast bleef. En een beveiliger die net iets te ijverig poets.
In Please Don’t Touch beland je in een ogenschijnlijk keurig museum, waar alles klopt, totdat het dat niet meer doet. Wanneer de bewaker ziet dat het topstuk wat vuil heeft valt het eeuwenoud terracotta kruis plots in een emmer water. Het onvervangbare kunstwerk veranderd in een natte hoop klei. Paniek! De bewaker probeert het stilletjes te herstellen, maar raakt gaandeweg verstrikt in zijn eigen fantasie. Wat begon als een kruis, wordt een hond. En later een tuinkabouter. Of misschien een modern kunstwerk? Rondleidingen trekken onverstoord voorbij, en de stem van de voiceover in het museum lijken alles overtuigend verklaren: “Dit is een zeldzaam object uit de tuin van keizer Augustus.” En het publiek knikt instemmend. Want zolang het in een vitrine staat, is het toch kunst?
Een visuele voorstelling vol fysieke humor. Met een levendige voiceover en klei. Een voorstelling die de grens tussen maken en mislukken, echt en nep, waardevol en waardeloos laat vervagen. Wat is kunst? Wie bepaalt wat iets betekent? En wat als jouw fout uiteindelijk iets nieuws voortbrengt? In een decor dat schuurt tussen museum en verbeeldingswereld wordt het publiek medebezoeker van een absurde tentoonstelling-in-beweging. Een filosofisch en komisch verhaal over de waarde van objecten en het belang van kijken met een open blik.
‘Een komische museum ramp vol klei, verwarring en verbeelding’
Speeldata
15 februari 11:00 – première – Zilvermuseum
18 februari 14:00 – Zilvermuseum
……….
Credits
Concept & spel: Daan Bosch
Sound & Regie: Mariella van Apeldoorn
Decor: Mareanne Bosch
Kostuum ontwerp: Mikki Passenier
Fotografie: Ted Oonk
Fondsen: Gemeente Krimpenerwaard, Rivierenlandfonds, Stichting Janivo, Stichting Pieternel en Cultuurfonds Zuid-Holland.
